خدایا دلم را دریائی کن

   

 

 

ميلاد فخر کائنات ، پيامبر رحمت حضرت محمد مصطفی (ص)

و ولادت با سعادت امام جعفر صادق (ع)

مبارک باد

 

در محيطى كه تمامى افقهاى آن را جهل و نادانى فرا گرفته بود و كارهاى ناروا، جنگهاى خانمان‏برانداز، چپاولگرى، دختركشى، و .. . فضائل اخلاقى و سجاياى انسانى را از بين برده بود . تا آنجا كه جامعه عرب به طرف بربريت كامل پيش مى‏رفت، و هيچ اثرى از تمدن و انسانيت وجود نداشت; مولودى پا به عرصه وجود نهاد كه با تولد خود سراسر جهان را نورافشانى كرده، جهل و نادانى را زدود و علم و تمدن را به بشر ارزانى داشته و جهان بشريت را از بدبختى و ضلالت نجات بخشيده و از انسانهاى بدوى، امتى واحد و متمدن به وجود آورد . اين مولود پر بركت نبود جز وجود مبارك پيامبر گرامى اسلام حضرت محمد صلى الله عليه و آله; كه آخرين فرستاده خدا بر مردم بود .

حضرت در روز 17 ربيع الاول، روز جمعه، پس از طلوع فجر; چشم به جهان گشود و موقع تولد فرمود: «الله اكبر والحمد لله كثيرا سبحان الله بكرة و اصيلا» .

هنگامى كه آن حضرت متولد شد، ايوان كسرى شكافته شد و كنگره‏هاى آن فرو ريخت، آتشكده فارس كه هزار سال روشن بود ، خاموش شد، درياچه ساوه خشك گرديد، بتهاى بتخانه مكه فرو ريخت، نورى از آن حضرت به سوى آسمان بلند شد كه شعاع آن نور، فرسنگها از اطراف خود را روشن ساخت، انوشيروان خواب وحشتناكى ديد و ... 

و اينها همه، نويد از يك تحول بزرگ و رويدادى مهم مى‏داد كه بساط پادشاهان و بتكده‏هاى بت‏پرستان را ويران خواهد كرد و طرحى نو درخواهد افكند .

در سال هشتاد هجرى نيز درست در همين روز (17 ربيع الاول) سلاله پاك پيامبر عظيم‏الشان، رئيس مذهب جعفرى يعنى امام جعفر صادق عليه السلام ديده به جهان گشود .

اين دو تولد پربركت را به مسلمانان جهان تبريك مى‏گويم .

زت زياد .............. يا حق.

...