عيد بندگی

ماه مبارك رمضان، ماه پربركتى است كه لحظه‏لحظه آن به سرعت از دست مى‏رود . همه شاهد اين گذشت زمان هستيم و با حسرت به گذشته نگاه مى‏كنيم و اين كه اين ماه پر بركت و سرشار از رحمت و مغفرت مى‏گذرد و ما نمى‏دانيم كه آيا كوله‏بارمان را، از گوهرهاى عبادت پر كرده‏ايم يا نه؟ و نمى‏دانيم كه گناهانمان را، در چشمه زلال رحمت الهى، از وجودمان شسته‏ايم يا نه؟

روزهاى پايانى ماه مبارك رمضان است، بايد تلاش كنيم كه اگر تا كنون، فرصت‏ها را از دست داده‏ايم، در اين ايام باقى‏مانده، فكرى و چاره‏اى به حال خود كنيم; دهه آخر ماه مبارك، دهه اعتكاف پيامبر اسلام است، شايد با اين اعتكاف، آمادگى و پاكيزگى بيشترى براى رسيدن به هدف بزرگ‏تر، كه عيد فطر است، پيدا مى‏شود . و عيد فطر، عيدى است كه به مناسبت‏بازگشت انسان‏ها به فطرت پاكيزه شان قرار داده شده است .

خداوند متعال، اين عيد را بهانه دادن پاداش به بندگان قرار داده است . عيد فطر، روزى است كه درگاه الهى، براى بندگان خاص الهى باز است . روزى است كه نتيجه يك ماه روزه‏دارى در آن به ثمر نشسته است و برات ايمنى از عذاب الهى و جواز رسيدن به بهشت زيباى خداوندى را در آن روز به بندگان خاص عطا مى‏كنند . اين‏روز را به خاطر انجام ندادن گناه در ماه پيش از آن و نيز به واسطه پاكيزگى انسان‏ها عيد اعلام كرده‏اند; يعنى اى ابناء بشر! عيد، روزى است كه پاكيزه و بى‏گناه باشيد .

بنابراين روزى كه ظلمى بر روى زمين باقى نماند; روزى كه ديگر گرسنه‏اى در ايران خودمان از فرط ضعف، به گدايی نپردازد; و روزى كه جهان‏خواران، نتوانند دست‏خود را، به خون مظلومان بى‏گناه عراق و افغانستان و فلسطين آلوده كنند، روز عيد است .

نداى عيد فطر در گوش جان مؤمنين اين‏است كه مگر مى‏شود كودكى گرسنه بخوابد وعده‏اى از شكم‏بارگى بر حيوانيت‏خود بيفزايند; مگر مى‏شود در اين دنيا عده‏اى زالو صفت، منابع مادى و معنوى ديگران را بياشامند و شكم خود را از خون دل ملل مستضعف پر كنند و گروهى ديگر به جشن و پايكوبى، به نام عيد، بپردازند .

خداوند متعال، در اين ماه، به ما يادآورى نموده است كه غناى همه فقراى عالم را از او بخواهيم، آزادى همه اسرا را خواهان باشيم و بالاخره دغدغه همه را داشته باشيم و دعا كنيم براى روزى كه بشر از اين گرفتارى‏ها نجات پيدا كند و به عيد واقعى و آرامش راستين برسد .

زت زياد ....... يا حق.

/ 0 نظر / 4 بازدید